دنیای من کیمیاست

 

دلم گرفته، اى دوست! هواى گریه با من‏
گر از قفس گریزم كجا روم، كجا، من؟
كجا روم؟ كه راهى به گلشنى ندانم‏
كه دیده بر گشودم به كنج تنگنا، من‏
نه بسته‏ام به كس دل نه بسته دل به من كس‏
چو تخته پاره بر موج رها، رها، رها، من‏
زمن هر آن كه او دور چو دل به سینه نزدیك‏
به من هر آن كه نزدیك ازو جدا، جدا، من!
نه چشم دل به سویى نه باده در سبویى‏
كه تر كنم گلویى به یاد آشنا، من‏
زبودنم چه افزود؟ نبودنم چه كاهد؟
كه گویدم به پاسخ كه زنده‏ام چرا من؟
ستاره‏ها نهفتم در آسمان ابرى ـ
دلم گرفته، اى دوست! هواى گریه با من...

خدایا عاشقان را با غم عشق آشنا کن
ز غمهای دگر غیر از غم عشقت رها کن
تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری
شکسته قلب من جانا بعهد خود وفا کن

خدایا بی پناهم
ز تو جز تو نخواهم
اگر عشقت گناه است
ببین غرق گناهم
دو دست دعا برآورده ام بسوی آسمانها
که تا پر کشم به بال غمت رها در کهکشانها


چونیلوفر عاشقانه چنان میپیچم بپای تو
که سر تا پا بشکفد گل ز هر بندم در هوای تو
بدست یاری اگر که نگیری تو دست دلم را دگر که بگیرد
به آه و زاری اگر نپذیری شکسته دلم را دگر که پذیرد


خدایا عاشقان را با غم عشق آشنا کن
ز غمهای دگر غیر از غم عشقت رها کن
تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری
شکسته قلب من جانا بعهد خود وفا کن

[خدایا بی پناهم
ز تو جز تو نخواهم
اگر عشقت گناه است
ببین غرق گناهم
دو دست دعا برآورده ام بسوی آسمانها
که تا پر کشم به بال غمت رها در کهکشانها

 

امروز روز خوبي بود

نتايج تكميل ظرفيت كارشناسي ارشددانشگاه آزاد رو ديشب اعلام كردن . منم تو رشته علوم اقتصاد(گرايش برنامه ريزي سيستم هاي اقتصادي ) دانشگاه علوم و تحقيقات  قبول شدم . البته خدا رو شاكرم كه نتيجه زحمت هام رو گرفتم . ابتداي مهر كه نتايج اعلام شد و من تو قبولي هاي اعلام اول نبودم خيلي سرخورده شدم حتي براي يكي دوتا از دوستان گفتم كه خيلي دلم گرفته و مثلا دوست خيلي خوبم نينا از من خواست اگه مشكلي هست باهاش در ميان بذارم  ولي وقتي از اينترنت كارنامه رو گرفتم و به دوستان نشون دادم با توجه به درصدهام همه مي گفتند تو تكميل ظرفيت قبولي كه الحمدلله همين جور هم شد .

خدايا من يك ناچيزم در درگاه تو ، اگر روزي موفقيتم در هر چيز باعث اين مي شود كه ذره اي از تو دور شوم و يا نسبت به اونهايي كه دوستشون دارم و دوستم دارند اندكي كبر و غرور پيدا كنم خدايا اون موفقيت رو از من بگير .

خيلي دلم مي خواد گريه كنم من بعضي وقتها خدارو در وجود خودم احساس مي كنم و فكر مي كنم ذره اي از وجود خدايي در من نمايان شده  الان هم يكي از لحظه هاست آخه خودش گفته از رو ح خودم در شما دميدم

  

سلام بر همه خوبان ماه رمضان تمام شد ، خدائيش تازه بهش انس گرفته بوديم

خدا كنه خداوند همه ما رو مورد آمرزش خودش قرار بده .

 

 

من آموخته ام ...درس دنیا کلاسی است که زیر پای پیرترین فرد دنیاست

............که تنها کسی که مرا در زندگی شاد میکند کسی است که به من می گوید تو مرا شاد کردی

..........که هرگز نباید به هدیه ای از طرف کودکی نه گفت

......که همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک کردنش نیستم دعا کنم

.....که مهم نیست که زندگی تا چه حد از شما جدی بودن را انتظار دارد

همه ما احتیاج به دوستی داریم که در لحظه ای با وی به دور از جدی بودن باشیم

....که گاهی تمام چیزهایی که یک نفر می خواهد فقط دستی است برای گرفتن

دست او  و قلبی است برای فهمیدن وی

..

که زندگی مثل یک دستمال لوله ای است هر چه به انتها یش نزدیکتر میشویم

سریعتر حرکت می کند

...که چشم پوشی از حقایق آنها را تغیر نمی دهد

..که این عشق است که زخمها را شفا می دهد نه زمان

..که زندگی دشوار است اما من از او سخت ترم

..که همه می خواهند روی قله کوه زندگی کنند.اما تمام شادی ها وقتی رخ میدهد

که در حال بالا رفتن از کوه هستیم

..ثروتمند کسی نیست که بیشترین ها را دارد . بلکه کسی است که به کمترین ها نیاز دارد

..که فرصتها هیچ گاه از بین نمیرود بلکه شخص دیگری فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد

..که فقط چند ثانیه طول میکشد تا زخم های عمیقی در قلب کسانی که دوستشان داریم ایجاد کنیم

اما سال ها طول میکشد تا آن زخم ها را التیام بخشیم

..اگر مایلیم پیام عشق را بشنویم خود نیز بایستی آن را ارسال کنیم

ديده بگشا اي به شهدِ مرگِ نوشينت رضا
ديده بگشا بر عدم اي مستيِ هستي فزا
ديده بگشا اي پس ازسوء القضا حسن القضا
ديده بگشا ازكرم ، رنجورِ دردستان ، علي
بحر ِمرواريدِ غم ، گنجورِ مردستان ، علي
ديده بگشا رنجِ انسان بين و سيلِ اشك وآه
كبرِ پُستان بين و جامِ جهل و فرجامِ گناه
تير و تركش ، خون وآتش ، خشمِ سركش ، بيمِ چاه
ديده بگشا بر سِتم ، دراين فريبستان ، علي
شمعِ شبهاي دژم ، ماهِ غريبستان ، علي
ديده بگشا نقشِ انسان ماند باجامي تهي
سوخت لاله ، مرد لِِِِِِيلي ، خشك شد سروِ سهي

زآگهي مان جهل ماند و جهل ماند از آگهي
ديده بگشا اي صنم اي ساقيِ مستان ، علي
تيره شد از بيش و كم ، آيينة هستان ، علي

ساده باشيم

ساده باشيم چه در باجه يك بانك چه در زير درخت

كار ما نيست شناسايي "راز" گل سرخ ،

كار ما شايد اين است كه در "افسون" گل سرخ شناور باشيم

صبح ها وقتي خورشيد ، در مي آيد متولد بشويم

هيجان ها را پرواز دهيم

روي ادراك فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره گل نم بزنيم

آسمان را بنشانيم ميان دو هجاي "هستي"

ريه را از ابديت پر و خالي بكنيم

بار دانش را از دوش پرستو به زمين بگذاريم

نام را باز ستانيم از ابر،از چنار، از پشه، از تابستان

روي پاي تر باران به بلندي محبت برويم

در به روي بشر و نور و گياه و حشره باز كنيم

كار ما شايد اين است كه ميان گل نيلوفر و قرن

پي آواز حقيقت بدويم

حلول ماه رمضان ماه رحمت و غفران الهی بر همه دوستان خوبم مبارک باد.
ماه رمضان نهمین ماه از ماههای قمری و بهترین ماه سال است ، بهترین فرصت برای به دست آوردن کمال و معنویت ؛ ماهی که می توان در آن به تقرب رسید و حقایق را آنگونه که هست نظاره کرد.
در این ماه شریف ؛ روحانیت خاصی بر جسم و روح انسان حاکم است و آدم خاکی به واسطه تاثیر این حالات احساسی آسمانی دارد .
رمضان ؛ ماه رحمت و غفران الهی است که دریای بیکران لطف و عنایت حضرت دوست در آن جوشش و تلاطم دیگری دارد .
پیامبر اعظم (ص ) شعبان را ماه خود و رمضان را ماه خدا دانست و امت خویش را نسبت به اهمیت آن آگاه فرمود .
امام سجاد (ع) نیز در وداع از ماه مبارک رمضان ؛ مناجاتی جانسوز دارد و مانند کسی که می خواهد از عزیزترین خویش جدا شود با این ماه پر عظمت بدرود می گوید .

رمضان از اسماء الهی است
رمضان اسمى از اسماء الهى است و نباید‏ به تنهائى ذکر کرد مثلا بگوئیم، رمضان آمد یا رفت، بلکه باید گفت ماه رمضان آمد، یعنى ماه را باید به اسم اضافه نمود، در این باره به سخنان حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) اشاره می کنیم .
هشام بن سالم نقل روایت می کندو می گوید: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابی جعفرامام باقر (ع ) بودیم ، پس سخن از رمضان به میان می آوردیم .
امام علیه السلام فرمود: نگوئید این است رمضان، و نگوئید رمضان رفت و یا آمد، زیرا رمضان نامى از اسماء الله است که نمى‏رود و نمى‏آید که شى‏ء زائل و نابود شدنى مى‏رود و مى‏آید، بلکه بگوئید ماه رمضان، پس ماه را اضافه کنید در تلفظ به اسم، که اسم اسم الله مى‏باشد، و ماه رمضان ماهى است، که قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عید قرار داده است همچنانکه پروردگار بزرگ عیسى بن مریم (سلام الله علیهما) را براى بنى اسرائیل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (علیه السلام) روایت‏شده که حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لکن قولوا شهر رمضان فانکم لا تدرون ما رمضان‏» (2) شما به راستى نمى‏دانید که رمضان چیست (و چه فضائلى در او نهفته است).

واژه رمضان و معناى اصطلاحى آن
رمضان از مصدر «رمض‏» به معناى شدت گرما ، و تابش آفتاب بر رمل... معنا شده است ، انتخاب چنین واژه‏اى براستى از دقت نظر و لطافت ‏خاصى برخوردار است ، چرا که سخن از گداخته شدن است ، و شاید به تعبیرى دگرگون شدن در زیر آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بى امانش ، زیرا که رمضان ماه تحمل شدائد و عطش است ، عطشى ناشى از آفتاب سوزان یا گرماى شدید روزهاى طولانى تابستان.
و عطش دیگر حاصل از نفس سرکشى که پیوسته مى‏گدازد، و سوزشش براستى جبران ناپذیر است.
در مقایسه این دو سوزش، دقیقا رابطه عکس برقرار است، بدین مفهوم که نفس سرکش با چشیدن آب تشنه‏تر مى گردد، وهرگز به یک جرعه بسنده نمى‏کند، و پیوسته آدمى را در تلاش خستگى ناپذیر جهت ارضاى تمایلات خود وا مى‏دارد. و در همین رابطه است که مولوى با لطافت هرچه تمامتر این تشبیه والا را به کار مى‏گیرد و مى‏گوید:
آب کم جو تشنگى آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست تا سقا هم ربهم آید جواب تشنه باش الله اعلم بالصواب زین طلب بنده به کوى حق رسید درد مریم را به خرما بن کشید اما از سوى دیگر، عطش ناشى از آفتاب سوزان سیرى پذیر است، و قانع کننده.
این ماه ماه نزول قرآن و ماه خداوند است و شب های قدر در آن قرار دارد.

فضیلت ماه رمضان بسیار زیاد و نامحدود است که به برخی از حوادث و رویدادهای مهم این ماه اشاره می کنیم :
وفات حضرت خدیجه در دهم رمضان سال دهم بعثت.
ولادت امام حسن (ع )‌ نیمه رمضان سال دوم هجرت.
جنگ بدر در سال دوم هجرت. فتح مکه در سال هشتم هجرت.
مراسم عقد اخوت و پیمان برادری میان مسلمان، و ایجاد اخوت اسلامی بین پیامبر و حضرت علی (ع ) .
بیعت مردم به ولایت‌ عهدی امام رضا (ع ) در سال 201 قمری.